روی صندلی  نشسته ام به آینه می نگرم این نگاه ان نگاه همیشگی نیست
جوی خشک چشمان غم زده ام را می بینم در این سکوت فریادی بین من و آینه رد و بدل میشود
اگربه جایش بودم از هیبت این فریاد تکه تکه میشدم.......
به گذشته فکر میکنم ... برای سرزنش کردن دیگر خیلی دیراست ،
قلب تکه تکه شده ام را در دست دارم خیره نگاهش میکنم
میخواهم برایش اشک بریزم کاش میشد .... حتی دل هم دیگر ارزش اشک ریختن ندارد.
باید زود تر میفهمیدم که دیگردر این دنیای بی مروت این حرفها همه اش پوچ است
یکی میگفت : در این دنیا همه چیز دوره ای شده راست میگفت هر چیزی یه روز قدیمی میشود ،
تکراری و خسته کننده ،
آلان هم نوبت این تصویریست که دارد از  آینه به من نگاه میکند
این بار قرعه به اسم همین تصویر است!!!
به چشمانش نگاه میکنم لبخندی غریب بر چهره دارد
می داند که باخته ولی انگارمیخواهد دلداریم دهد .... افسوس هرگز نمیتواند

خوشتون اومددد؟؟؟؟؟؟؟؟؟    منتظرتون هستیم